MEXICO

Het zinkende Mexico City

2009-12-17T16:57:00.000-08:00

Mexico City is het eindpunt van onze reis (snif, snif). Vervelen gaan we ons de laatste week niet doen, dat staat vast. Deze kosmopolische stad barst van de bezienswaardigheden en dus proberen we ons lijstje met musea, kerken, theaters, paleizen, muurschilderingen (dit is de stad van Diego Riviera en Frida Kahlo), laatste rustplaatsen 5de helden van de revolutue liggen hier oa Pancho Villa,... en ook Leon Trotski heeft hier z'n laatste revolutie gestreden) marktjes en andere bezienswaardigheden vlot af te werken zodat er nog voldoende tijd overblijft om...jawel... uit te rusten van dat alles! Het lijkt immers dat we na al dat moois een beetje beginnen flippen, alles lijkt hier scheef te staan. Maar niets is minder waar, Mexico City zakt ook weg in de grond, 10 meter de laatste 100 jaar! Vooral te zien aan de kathedraal die volledig scheef staat en als je binnen rondloopt zit je precies in een schilderij van Escher.

De Azteken, de eerste bewoners van Mexico City, lopen hier nog steeds rond en doen nog steeds aan de oude rituelen van hun voorouders. We zijn te vermoeid om mee te doen en genieten gewoon van het kijken naar hun prachtige en rijkelijk versierde uitrustingen en dansen.

We voelen dat we na anderhalf jaar toch wel vermoeid zijn van zoveel te zien en te beleven en nu Mexico City in een kleedje van kerstsfeer waadt (met een echte ijsschaatspiste op het plein) en we hier in onze korte broek/rok en T-shirt de kerstmarktjes aflopen, begint onze neus toch echt naar huis te staan.

Onze laatste dag sluiten we af in Xochimilco, het venetië van Mexico, kleurrijke boten vervoeren hier kleine en grote families, en de kleinere boten verkopen eten, drank en muzikanten. In onze priveboot genieten we van dit alles en beseffen dat we het reizen gaan missen.

En zo, met een gevoel van blijdschap voor wat we allemaal hebben beleefd, tellen we de laaste dagen, uren en seconden af naar onze terugkeer!!!

De soldaten van Tula en de piramides van Teotihuacan

2009-12-17T16:56:00.002-08:00

We maken onze laatste reis van Puebla naar Mexico City, een "stadje" met meer dan 25 miljoen inwoners, een van de grootste ter wereld dus. We hebben wat last van het megapolis-syndroom, na al de kleinere stadjes en dorpjes op onze reis en we zijn dan ook blij dat we nog enkele daguitstappen op het programma hebben staan. De laatste twee archeologische sites van onze lange maar ongelooflijk fascinerende lijst!

Tula is bekend voor zijn pyramide met zijn vier immense krijgers, omgeven door heuvels begroeid met cactussenen ondanks dat er voor de rest er eigenlijk niets te zien, blijven we hier toch een paar uur hangen om van de zon en het uitzicht te genieten.

Teotihuacan was een van de grootste pre-Colombiaanse sites (toen de Azteken de site ontdekten, dachten ze dat het een stad van de reuzen was door de enorme piramides die er staan) en is twee eeuwen later nog steeds een enorm indrukwekkende plaats!

Olmekenkoppen in Xalapa

2009-12-17T16:56:00.001-08:00

Vanuit Puebla doen we een daguitstap om de kolossale Olmekenhoofden in Xalapa te gaan bewonderen. Van deze stenen koppen, waarvan de grootste meer dan 3 meter meet en ettelijke tonnen weegt, bestaan er slechts 17. Zeven ervan bevinden zich hier in het antropologisch museum. Ze zijn uitzondelijk goed bewaard gebleven aangezien zij opzettelijk onder de grond werden begraven (volgens ons ook een goed idee voor sommige hedendaagse kunst(enaars)).

De sites waar ze deze koppen hebben gevonden werden bedreigd door de ontginning van olie en andere geologische rijkdommen, zodoende dat de meest koppen in museums staan. Na weer een ongelooflijk (hoofd)stuk geschiedenis te hebben bewonderd lijkt het weeral of onze geschiedenislessen van onze "jonge" tijd tot leven zijn gekomen.

Mole Poblano in Puebla

2009-12-12T14:03:00.000-08:00

Heel deze reis hebben we ons altijd een beetje (toch wel heel relatief als je al de postpakketten bedenkt die we al hebben opgestuurd) moeten inhouden shoppinggewijs, omdat we graag licht reizen. Met het einde in zicht en met zoveel kleurrijke marktjes is dat, euh, drastisch veranderd. We zijn ondertussen heuse muilezels en dus besluiten we Puebla, de stad die onder andere bekend is voor zijn vele met mozaïek versierde huizen, als uitvalsbasis te gebruiken. Zo wordt deze stad meteen ook onze voorlaatste stop!

In Cacaxtla zien we fantastische Maya-schilderingen, in Cholula verstopt de besneeuwde vulkaan zich achter de wolken en is de plaatselijke site gesloten voor restauratie maar dat laten we niet aan ons hart komen en genieten dan maar van een heerlijke maaltijd op een zonnige patio.

We krijgen hier ook voor het eerst te makan met de Mexicaanse mariachis, de steeds prachtige, strak in de broek, geklede heren (soms ook dames) die de sfeer er goed in brengen met hun aanstekelijke muziek.

Puebla is ook bekend voor zijn mole poblano: kip of ander vlees overgoten met een zware chocoladesaus die als een gigantische baksteen op je maag valt en een week nodig heeft om er als steengruis terug uit te komen (de woorden van Bert).

Valle de Tlacolula

2009-12-12T13:56:00.000-08:00

Mexico is een ongelooflijk groot land met ontelbare bezienswaardigheden en prachtige mensen. In de omgeving van Oaxaca alleen al zouden we dagen kunnen rondreizen...

In El Tule bijvoorbeeld vinden we verkoeling in de schaduw van ´s werelds oudste boom, meer dan 2000 jaar oud. We proberen ons voor te stellen hoe de Maya´s hier ook gezeten hebben, het moet er toen wel anders hebben uitgezien.

In Mitla doen we ons, na de site bezocht te hebben, nog eens te goed aan souvenirshoppen aan de plaatselijke kraampjes en in Tlacolula laten we ons nog eens onderdompelen in de couleur locale op de ongelooflijk kleurrijke zondagsmarkt.

Oaxaca en Monte Alban

2009-12-12T13:40:00.000-08:00

De dagen beginnen te korten en dus doen we ons dubbel tegoed aan al de dingen die we hard gaan missen, zoals elke dag onze verse fruitsapjes, lekkere Mexicaanse straatkost, gebouwen en tentoonstellingen bekijken, locale straatfeestjes en uiteraard wat archeologische sites meepikken.

Monte Alban is daar zo een van, zoals gewoonlijk op een prachtige plaats gelegen. We eten onze boterhammetjes met een prachtig zicht over de hele vallei, praten wat over de reis en natuurlijk ook onze terugkomst. Na bijna 500 dagen onderweg voelen we toch dat het stilletjes aan tijd is om huiswaarts te keren (en de batterijen terug op te laden), maar niet voordat we de laatste dingen met nog meer enthousiasme in ons opnemen...

Oaxaca is bekend voor zijn Mezcal (tequila met een worm in) en dat zullen we ook geweten hebben. Met weer een doos bagage extra stappen we voor de laatste keer de nachtbus op naar Puebla en die laatste keer laten we ons eens goed gaan en kiezen we voor de meest luxueuze bus, die vanbinnen meer op en vliegtuig lijkt dan een rijdend voertuig.

Zapatisten in San Cristobal de las Casas

2009-12-02T14:59:00.003-08:00

De weg naar het koloniale stadje San Cristobal is prachtig, maar zo bochtig dat we ons meer moeten concentreren op het binnenhouden van ons ontbijt dan iets anders (wat bij de ene al beter lukt dan bij de andere).
Op meer dan 2000 meter ligt deze kleurrijke stad. En het doet deugd ´s avonds nog eens iets wat in de buurt van koude komt te ervaren (jaja, we beseffen dat we binnen enkele weken terug in Belgie zijn), maar wanneer we merken dat we in onze douche enkel lauw water hebben, snakken we meteen terug naar de puffend hete nachten.

San Cristobal is ook het hart van de Zapatisten (die strijden voor gelijke rechten van de imheemse volkeren) en we vinden dan ook overal op de muren revolutionaire slogans en tekeningen terug.

We bezoeken ook San Juan Chamulo, een klein dorpje in de omgeving waar een kleurrijk marktje en een kerk bezaaid met dennennaalden en brandende kaarsen, zelfs een kip die op het punt staat geofferd te worden, ons wederom kippenvel bezorgt.

Indiana Jones spelen in Palenque, Bonampak en Yaxchilan

2009-12-02T14:59:00.001-08:00

We vinden een rustige bungalow vlak bij de ruines van Palenque, die in een prachtig woud gelegen zijn. Het doet deugd nog eens uit de stad te zijn, dicht bij de natuur te slapen, gewekt te worden door hanen in plaats van toeterende taxi´s.

We voegen weer wat Maya-sites aan onze lijst toe met Palenque, Bonampak en Yaxchilan, die wederom stuk voor stuk indrukwekkend zijn. Palenque voor zijn ligging, Yaxchilan voor het feit dat de tempels hier nog half overwoekerd zijn, en Bonampak voor de ongelooflijk goed bewaarde en mooie schilderingen (meer dan 1500 jaar oud), meteen het enigste bewijs dat de Maya`s toch niet zo´n vredelievende volk was, wat nog steeds door de meeste gidsen als waarheid wordt verkocht.

Merida, Uxmal en Kabah

2009-12-02T14:58:00.000-08:00

In Merida merken we voor het eerst dat Kerstmis in aantocht is! De plaza´s zijn versierd met kersttaferelen en, jawel, ook sneeuwmannen ontbreken niet. Merida is een drukke maar mooie stad en na hier wat rondgelopen te hebben is het tijd voor meer Maya-moois.

Uxmal en Kabah zijn wederom twee uitzonderlijke sites. We merken des te meer meer sites we bezoeken, ze eigenlijk allemaal de moeite zijn en elk hun eigen "specialiteit" hebben...

Vandaag is eigenlijk ook een van de eerste keren op onze reis dat we lang op een bus moeten wachten, maar de omgeving is prachtig, we zijn niet gehaast en dus genieten we van het zonnetje en de rust.

Het zevende wereldwonder: Chichen Itza

2009-12-02T14:57:00.000-08:00

Een site die "het zevende wereldwonder" wordt genoemd moet wel platgelopen worden door al de toeristen die normaal enkel voor de zon naar Yucatan zouden komen, dus staan we om 8 u ´s morgens stipt aan de inkom, gaan als allereerste bezoekers van de dag binnen en kunnen enkele uurtjes in alle rust van al dit moois genieten.

Hoe jammer het ook is dat we nergens meer mogen opklimmen (wegens toeristen die er graag een steentje van meenemen, of er willens nillens vanaf vallen, of per se hun initialen hier willen vereeuwigen, of ...), het is en blijft een indrukwekkend zicht en waarschijnlijk een van Mexico's meest gefotografeerde sites.

Valladolid en Ek'Balam

2009-11-25T13:38:00.000-08:00

We snakten naar het "echte" Mexico en dat kregen we ook in Valladolid, waar we in een soort bunker slapen met het gebrul van de drukke straat achter ons, een elektrische douche die niet wil meewerken en een heuse zoektocht moeten ondernemen naar iets eetbaars.

Maar voor wat hoort wat, we hebben de archeologische site Ek'Balam bijna volledig voor onszelf!

Uitblazen op Isla Mujeres

2009-11-23T10:33:00.000-08:00

Isla Mujeres ligt voor de kust van Cancun. Tijdens de rit hier naartoe lijkt het alsof we door de luxe editie van een jetair magazine rijden, het ene luxeresort naast het andere. Gelukkig ziet het er, eens we op Isla Mujeres zijn aangekomen, allemaal een pak beter uit... Hier geen McDonalds of Burger King op elke hoek van de straat maar gewone straatstalletjes met heerlijke Mexicaanse kost.

Bert heeft een stevige verkoudheid te pakken en dus doen we het rustig aan, laten we het duiken voor wat het is en genieten we van een goed boek in een echte vakantiesfeer.

Het Cozumel shoppingcenter

2009-11-21T08:15:00.000-08:00

Na een tussenstop van een uurtje op Playa del Carmen (net lang genoeg om een sapje te drinken op het strand... en lang genoeg om te weten dat we hier liever niet blijven) nemen we de ferry naar Isla Cozumel. We komen hier niet om de cruiseschepen te bekijken die hier dagelijks aanleggen (op sommige dagen meer dan drie van deze zeegiganten) en het eiland één groot shoppingcenter maken waar je "échte" Cubaanse sigaren en "echte" perzische tapijten kan kopen. We komen hier om te duiken naar een van ´s werelds bekendste koraalriffen.

(Te?) hoge verwachtingen (of al veel te hard verwend op onze reis?!) maken dat de duiken wel mooi zijn maar niet fenomenaal.

We hopen toch snel het échte Mexico te zien te krijgen, maar daarvoor zullen we waarschijnlijk eerst Yucatan moeten verlaten...

Tempels en cenotes in Tulum

2009-11-20T11:10:00.000-08:00

Wanneer we de grens van Belize naar Mexico oversteken, het 26ste en meteen ook laatste land op onze reis, kunnen we het niet meer ontkennen, we zitten in de laatste rechte lijn. Wel wetende dat Yucatan een van de meest toeristische plaatsen van het continent is, zijn we toch verrast door de goede infrastructuur en genieten we van een sjieke bus met airconditioning die niet om de twee minuten stopt of in panne valt.

Tulum is onze eerste stop in het land van de "sombreros en margaritas". Het is een mooie archeologische site die vooral indruk maakt door zijn ligging vlak aan de azuurblauwe zee met een parelwit strand. Het is ook meteen onze eerste kennismaking met het massatoerisme en dat is echt wel wennen. Toeristentreintjes, circusachtige straatvoorstellingen die 5 US eisen voor een fotootje, we horen overal engels in plaats van spaans...

Maar goed, we ontdekken al snel waarom al die mensen hier zijn, het is hier gewoon prachtig.

Yucatan is ook bekend voor zijn cenotes, grotten die onderwater gelopen zijn en waar je nu dus al snorkelend of duikend de speleoloog kan uithangen. Het water is zo helder dat het lijkt dat je door de grot zweeft. Het lijkt wel een andere wereld.
.

Coba, een minder bekende archeologische site bezoeken we ook, maar ook hier moeten we vechten voor een plaatsje om het prachtige uitzicht te zien vanop de hoogste bestaande mayatempel.